Zauważyłam, że dużo czytelników tego bloga mieszka w Stanach, dlatego przyglądałam się dzisiaj mojemu ogrodowi trochę inaczej. Wiem, że tam znacznie popularniejsze są piękne trawniki a rabaty, jeśli są to w bardzo delikatnych formach.....jako mały dodatek, a u mnie przecież przesyt kwiatów i rabatek.
Po długim spacerze przeanalizowałam jednak, że chyba nie zlikwidowałabym żadnej z nich.
Czasami dużą przestrzeń trzeba czymś zapełnić, żeby zgubić efekt pustego ogrodu.
Mój ogród ma dość dużą szerokość i dlatego przedzieliłam go bylinowymi wyspami, dodatkowo nie jestem w stanie utrzymać trawnika w idealnym stanie ze względu na bliskość niekoszonych działek. Chwasty są tu stałymi gośćmi a teraz dodatkowo mokre lato sprawiło, że trawnik przypomina skoszony ugór. W takiej sytuacji musiałam skosić dość nisko i będę przeprowadzać wertykulację. Oczywiście nawożenie będzie tylko jeden raz jesiennym nawozem, a w październiku wapnowanie, żeby podnieść Ph gleby.
Dlatego chciałam tego posta zadedykować czytelnikom z USA, ponieważ zawsze z zachwytem oglądam te pięknie wypielęgnowane trawniczki koszone raz w tygodniu i tak przeraźliwie zielone, że zazdrość targa moją duszą........dlaczego nie mnie jest dane mieć taki trawniczek........
Ba - widocznie za dużo dobrego na raz mi się marzy.
Pozdrawiam i zmykam do ogrodu wakacjować się jeszcze choć przez chwilkę.
W tym roku mogę powiedzieć, że ogród powoli dojrzewa. Wreszcie mam cieniste zakątki, gdzie mogę podczas pracy w ogrodzie przysiąść i odpocząć, czy spokojnie w cieniu poczytać.
Pracowałam nad tym 12 lat.
Kiedy zaczynasz od pustego placu, zwróć najpierw uwagę, żeby stworzyć szkielet z drzew w projektowanym założeniu. To ważne, bo drzewa rosną najwolniej, a podczas pracy będzie ci brakować najbardziej........cienia.
Tak, może to wyda się prozaiczne, ale ci, którzy zastali pusty plac wiedzą o czym mówię. Przy tworzeniu takiego szkieletu trzeba zwrócić uwagę na to jak operuje na działce słońce, bo ono może nasze trudy udaremnić i trzeba będzie biegać z ławeczką w poszukiwaniu cienia co godzinkę.
Ważny też jest odpowiedni dobór drzew. Te o bardziej koronkowych liściach (np. robinia czy glediczja trójcierniowa) będą dawały efekt rozproszonego światła. Można temu zapobiec stosując cięcie wiosenne. Powoduje to zagęszczenie korony i tym samym cień staje się rzeczywistością a nie namiastką.
Nie warto też wybierać drzew o pokroju strzelistym i wąskim, jeśli planujemy pod nim ławeczkę lub hamak, bo tu znowu wystąpi problem.
Co roku niby te same kwitnienia, a porównania ze zdjęciami z poprzednich lat pokazują jak bardzo ogród dojrzał a rośliny wyrosły nie do poznania.
Najbardziej widać jak zmieniają się rozmiary np. host, traw czy tarczownic. Kiedyś myślałam, że wysyłano mi inne odmiany. Po kilku latach dopiero widzę jaki rozmiar mają naprawdę. Dotąd maleńkie miniaturki teraz są wielkim okazem. Tak jest z wieloma roślinami, i jeśli kupujemy, to trzeba koniecznie sprawdzić jej docelowy rozmiar.
Kto ma skarpę w ogrodzie ten mnie doskonale zrozumie jaki to kłopot, choć też dodatkowy efekt. Niestety ja tego nie odbieram jako ozdoby, ale ciągłe i nieustanne zmaganie z wątpliwą przyjemnością posiadania takowej.....
Najpierw była trawa....kompletna pomyłka, ponieważ koszenie było koszmarem i odbierało radość pracy w ogrodzie.
Potem do trawy doszły jałowce horyzontalne, które miały wg mojej marnej wiedzy ogrodniczej całą skarpę zarosnąć. Tak się oczywiście nie stało, a koszenie stało się katorgą nie na nasze siły.......
Zerwaliśmy darń i padła decyzja......obsadzamy. Do dziś eksperymentuję z różnymi zestawami roślin
i po 10 latach nadal efekt mnie nie zadowala.
Teraz sadzone przed laty thuje danica są już do wyrzucenia i znowu pytanie co z górną częścią, która roślina zadarniająca ma zostać.......irga słabo, bo się nie sprawdza, bo podmarza i ciągle jakiś kłopot...
